شوراهای شهر و روستا با این همه تخلف و اشتباه، به چه دردی می خورند؟
به گزارش آروما، انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا اردیبهشت سال آینده درسراسر کشور برگزار می شود و کاندیداهای این دوره، برای شرکت درانتخابات ثبت نام کردند.
به گزارش آروما به نقل از خبر آنلاین روزنامه اطلاعات نوشت: اولین بار در سال ۱۳۵۸ انتخابات شوراها با مشارکت پایین مردم انجام شد و در بعضی شهرها به علت مبهم بودن قوانین، کار به درگیری و اعتراض انجامید که نتیجه ی این رویدادها، انحلال همه ی شوراها بود. پس از گذشت ۱۹ سال وقفه، در روز ۷ اسفند ۱۳۷۷ این انتخابات مجدداً انجام شد و تاکنون ادامه پیدا کرده است.
در آن زمان دولت وقت که با رای بالای مردم و با شعار اصلاحات وارد میدان سیاست شده بود، به جهت اینکه به رای دهندگان ثابت کند که به وعده های انتخاباتی اش عمل خواهد کرد، در گام نخست انتخابات شورای شهر را با عجله برگزار کرد، بدون مطالعه کافی و بدون این که علل شکست انتخابات ۱۹ سال قبل را بررسی کند. محصول آن اقدام عجولانه، تولد شوراهایی شد که به علت نبود قوانین مدون و کارشناسی شده، هنوز پس از ۶ دوره جایگاه روشنی در مدیریت شهر و روستا ندارند. شوراهایی که طبق قانون اصلی ترین وظیفه شان استیفای حقوق شهروندان است، در این شش دوره چقدر توانسته اند به این وظیفه عمل کنند؟ محمدرضا صمیمی مدیرکل دفتر امور شوراهای اسلامی شهر و روستای وزارت کشوردر گفتگو با ایسنا ضمن اشاره به این که اغلب پرونده تخلفات شوراهای شهر و روستا به علت عدم اشرافِ خیلی از اعضا به قانون شوراهاست ودر دوره ششم ۲۱ شورا منحل شده اند، اظهار داشت: «در دوره ششم، ۱۰۰ عضو شورای شهر سلب عضویت شده اند که بعضی از این افراد به دیوان عدالت اداری اعتراض کردند، اما اعتراض آنها پذیرفته نشد». همین چند جمله مختصر، نشاندهنده معیوب بودن شاکله قانونی فعالیت شوراهاست و دلیل این که شوراها نتوانسته اند تاثیری در مدیریت شهری بگذارند، شفاف نبودن وظایف و اختیارات قانونی آنهاست.
نظارت شورا برعملکرد شهرداری، نه بر مبنای قانون بلکه مبنی بر مصلحت و ریش سفیدی تعریف شده و سبب شده است که باوجود گذشت ۶ دوره ازعمر شورای شهر، اعضای شورا در بسیاری موارد از احقاق حق خود هم عاجز بمانند چه برسد به احقاق حق شهروندان! مثلاً یکی از اعضای شورای شهر تهران که سه سال پیگیر تحویل بیشتر از ۶۰۰ تاکسی ون نو و جایگزینی آنها با ون های فرسوده سطح شهربود، می گوید: «دیگر از پیگیری مبحث و طفره رفتن مدیران شهرداری از پاسخ خسته شده ام. پس از سه سال هنوز اطلاعی از سرنوشت ون ها ندارم. فقط می دانم پس از سه سال خاک خوردن حتما تاکنون معیوب شده اند!» تقریبا هر هفته در صحن شورای شهر تهران، اعضا در چارچوب تذکر، مشکلات مختلف شهر را به مدیران شهرداری اعلام می کنند، ولی در اغلب مواقع گزارشی از رسیدگی به مبحث نمی گیرند و چند هفته بعد مجدداً پیگیر دلیل عدم پاسخگویی شهرداری می شوند!.
این وضعیت نشان داده است شوراها نه تنها نتوانسته اند مدافع حقوق شهروندان باشند، بلکه به علت وجود نقص و خلاء قانونی، خویش را در استیفای حقوق اعضای خود هم ناتوان مانده اند. از سوی دیگر، مدیریت شهری هم دل خوشی از شورا ندارد و آنرا مانعی بر سر راه اجرای پروژه ها می داند و باور دارد فعالیت شورا باعث کند شدن روند اجرایی خدمات شهری شده است. با وجود همه این مشکلات، آیا بهتر نیست پیش از این که شوراهای اسلامی شهر وارد دوره هفتم خود شوند، تغییرات اساسی در قوانین، اساسنامه، شرح وظایف و نحوه نظارت شورا بر شهرداری ایجاد شود؟ تا وقتی که مشکلات ساختاری در قوانین فعلی اصلاح نشود و اقدامات نظارتی اعضای شورا ضمانت اجرایی نداشته باشد، فعالیت شوراها حاصلی جز اتلاف وقت، هزینه، و تحمیل تشریفات اداری بی ثمر در اجرای پروژه های شهری، نخواهد داشت.
از این مطلب آروما خوشتون اومد؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب